Koty budziły moje zainteresowanie od dziecka. Najpierw były to zabawki-pluszaki, później prawdziwe zwierzęta.

W 2000 roku przybyła do nas pierwsza norweska koteczka z hodowli U’Lidy. Była to Diva U’Lidy*Pl czarna szylkretka. W 2004 roku niespodziewanie odeszła w tragicznych okolicznościach. Pozostał po niej miot kociąt urodzonych w 2003 roku na literę A.
W czerwcu 2004 roku pojawiła się u nas Lori U’Lidy*Pl czarna srebrzysta szylkretka pręgowana klasycznie.
Mieszka z nami również kotka domowa Rysiunia, która urodziła się u nas w 1997 roku. Koty towarzyszą nam na co dzień. Mamy również dwa owczarki niemieckie długowłose Agę i Sarę oraz rybki.

Koty norweskie leśne urzekły mnie swoim wdziękiem i klasą. Są piękne zwłaszcza w zimowym futrze, niezależne i dumne. Potrzebują kontaktu z człowiekiem a jednocześnie nie narzucają się. Są zawsze blisko, obok. Charakterystyczną cechą jest robienie przez nich tzw. baranków i „noski-noski”. Koty norweskie są bardzo inteligentne, przez co łatwo nawiązują kontakt.
Można też nauczyć je chodzenia na smyczy.